De historische naam: Pommery
Pommery is een naam met veel historie, maar ook grote ambities en hoge schulden. Nu de groep uitstel vraagt voor een lening van €50 miljoen, staat het huis volop in de aandacht. Toch betekent dat niet dat de champagne uit beeld verdwijnt. De activiteiten lopen door en de groep zet juist sterker in op haar grote namen, terroirs en premium cuvées.
Korte historische lijn van Pommery
1836De oorsprong van Pommery
Pommery wordt vaak gedateerd op 1836, toen Louis-Alexandre Pommery actief werd in Reims. De naam die later beroemd werd, Pommery & Greno, ontstond nadat Pommery zich verbond aan de champagnezaak van Narcisse Greno. Sommige bronnen noemen daarom 1858 als praktisch startpunt van het champagnehuis in zijn bekende vorm. Dat is belangrijk: 1836 is de historische oorsprong, 1858 is het jaar waarin Madame Pommery echt het podium pakt.1858Madame Pommery neemt het over
Na de dood van haar man nam Jeanne Alexandrine Louise Pommery, beter bekend als Madame Pommery, in 1858 de leiding over Pommery & Greno. Zij bouwde het huis uit met een duidelijke visie: champagne moest verfijnd, fris en van hoge kwaliteit zijn. Volgens Pommery zelf legde zij sterk de nadruk op de herkomst van de druiven en verzamelde zij in de loop der jaren wijngaarden in de beste delen van de Champagne.1874Pommery en de geboorte van brut champagne
Een van de grote mijlpalen is 1874. Madame Pommery bracht toen een droge champagne op de markt: Pommery Nature 1874. Dat was bijzonder, want champagne was in die tijd vaak veel zoeter. Pommery wordt daarom vaak genoemd als het huis dat brut champagne commercieel op de kaart zette. In 2024 vierde Pommery de 150e verjaardag van deze brut-stijl met nieuwe cuvées, waaronder Apanage Brut 1874.1984Pommery komt in handen van BSN
In de twintigste eeuw wisselde Pommery meerdere keren van eigenaar. In 1984 kwam het huis, samen met Lanson, in handen van BSN, het latere Danone. BSN wilde zich later sterker richten op voeding en minder op wijn en spirits.1990/1991Onderdeel van LVMH / Moët Hennessy
In december 1990 kocht LVMH de champagnehuizen Pommery en Lanson van BSN voor ongeveer 613 miljoen dollar. Daarmee kwam Pommery terecht in de luxe groep achter onder andere Moët & Chandon, Veuve Clicquot en Hennessy.2002De Belg Paul-François Vranken stapt in
In april 2002 verkocht LVMH Pommery aan Vranken Monopole, de groep van de Belgische ondernemer Paul-François Vranken. De overnameprijs werd destijds geschat op €150 tot €180 miljoen. De deal omvatte onder meer het merk Pommery, de vestiging in Reims, de kelders, de voorraden en bevoorradingscontracten. Na deze overname werd de groepsnaam Vranken-Pommery Monopole.2026Nieuwe naam: Maison Pommery & Associés
In 2026 ging Vranken-Pommery Monopole verder onder de naam Maison Pommery & Associés. Daarmee kwam Pommery nog sterker centraal te staan in de identiteit van de groep. De groep presenteert zichzelf als familiebedrijf rond merken als Champagne Pommery, Champagne Vranken, Champagne Pompadour en Champagne Charles Lafitte
Wie is nu Paul François Vranken?
Paul-François Vranken kwam niet als buitenstaander zomaar Pommery kopen. De Belg had toen al een stevig champagne verhaal geschreven. In 1976 vestigde hij zich in de Champagne en bouwde hij zijn eigen merk Vranken op. Niet als klein familiehuis, maar als een merk met ambitie, volume en een scherp gevoel voor de markt.
Zijn grote doorbraak kwam met overnames. In 1996 kwam Heidsieck & Co Monopole in zijn groep terecht, een oud champagnehuis met wortels in 1785. Daarmee kreeg Vranken niet alleen extra flessen, maar ook extra geschiedenis in handen. Twee jaar later volgde de beursnotering in Parijs. Vranken was toen al uitgegroeid tot een serieuze speler.
Toen hij in 2002 Pommery kocht van LVMH, was dat dus geen toevalstreffer. Het was de volgende grote stap in een ambitieus ondernemersverhaal. De deal werd geschat op 150 tot 180 miljoen euro. Daarmee haalde Vranken een van de bekendste namen van Reims binnen. Vanaf dat moment werd zijn groep Vranken-Pommery Monopole.
Dat maakt het huidige nieuws extra interessant. Pommery is niet alleen een oud champagnehuis met diepe krijtkelders en beroemde cuvées. Het is ook het levenswerk van een Belgische ondernemer die met lef, overnames en commerciële energie een van de grootste champagnegroepen bouwde. Die groei bracht glans, maar ook zware financiële verplichtingen met zich mee. En precies daar wringt het nu.
Heidsieck & Co Monopole verkocht: focus op Pommery en minder schuld
De verkoop van Heidsieck & Co Monopole lijkt geen losse keuze, maar onderdeel van een bredere schoonmaak. Maison Pommery & Associés wil de schulden verlagen en de energie meer richten op Pommery & Greno. Dat is logisch, maar ook veelzeggend. Een merk dat sinds 1996 bij de groep hoorde, werd verkocht voor €50 miljoen. Daarmee kwam er geld vrij, maar verloor de groep ook een historisch champagnemerk met flink volume.
Persoonlijk vind ik die keuze niet onbegrijpelijk. Ik heb de afgelopen jaren verschillende cuvées van Heidsieck & Co Monopole geproefd. Eerlijk is eerlijk: ze deden weinig met me. De stijl is vaak jong, fris en vrij direct. Dat kan prima zijn voor wie een toegankelijke champagne zoekt, maar voor Muselet zoeken we net wat meer spanning. Meer diepgang. Meer karakter in het glas. Ook de branding voelde voor mij niet helemaal passend bij wat wij willen laten zien: champagne met een verhaal, een duidelijke stijl en een eigen signatuur.
Daarom vind je deze cuvées niet bij Muselet. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ze voor ons simpelweg niet spannend genoeg zijn.
De cijfers achter de druk op Pommery
Achter het mooie verhaal van Pommery zit op dit moment een taaie financiële realiteit. De groep draaide in 2025 een omzet van €293,2 miljoen, een daling van 3,6% ten opzichte van 2024. Dat is niet vreemd in een champagnemarkt die al langer onder druk staat, maar bij Maison Pommery & Associés wringt vooral de schuldenlast. Eind 2025 stond de netto financiële schuld, inclusief IFRS-herwerking, op €754,4 miljoen. Dat is bijna 2,6 keer de jaaromzet. De verkoop van Heidsieck & Co Monopole leverde wel lucht op: de eerste betaling van €25 miljoen zat al in de cijfers, en begin januari 2026 volgde nog eens €25 miljoen. Toch was dat niet genoeg om alle spanning weg te nemen.
De echte druk werd eind april zichtbaar. Maison Pommery & Associés vroeg uitstel voor een aflossing van €50 miljoen, die op 29 april 2026 moest worden betaald. Tegelijk werd de publicatie van het jaarverslag 2025 opnieuw uitgesteld, net als de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering. Dat zijn geen kleine signalen. Als een beursgenoteerd champagnehuis zijn jaarverslag uitstelt en met banken praat over een belangrijke aflossing, dan is er meer aan de hand dan een lastig verkoopjaar.
Toch is het beeld niet alleen negatief. In 2024 haalde de groep nog €304 miljoen omzet en een EBITDA van €49,3 miljoen, met een marge van 16,2%. Er zit dus nog steeds waarde in de merken, de voorraden, de wijngaarden en de commerciële positie van Pommery. Maar champagne is kapitaalintensief. Je moet druiven, oogsten, voorraden en jaren rijping financieren voordat een fles verkocht wordt. Dat maakt een hoge schuld extra gevoelig, zeker bij stijgende rente en een markt waarin consumenten minder vanzelfsprekend champagne kopen.
Kort gezegd: Pommery heeft niet alleen een imagoprobleem of een tijdelijk cash probleem. De groep moet haar financiële structuur opnieuw op orde krijgen. De verkoop van Heidsieck & Co Monopole, de focus op Pommery en de benoeming van Nathalie Vranken als voorzitter én CEO passen allemaal in datzelfde verhaal: minder breed, meer focus, en vooral meer financiële ademruimte.
Van Pommery-familie naar Vranken-familie
Van de oorspronkelijke familie Pommery lijkt in de huidige leiding geen directe rol meer over. Het huis is vandaag vooral een Vranken-verhaal. Paul-François Vranken kocht Pommery in 2002 en blijft bestuurder, maar de dagelijkse macht ligt inmiddels bij zijn vrouw Nathalie Vranken. Zij is voorzitter én CEO van Maison Pommery & Associés. Ook dochter Pauline Vranken is betrokken als bestuurder. Aan de kant van de wijn bewaakt chef de cave Clément Pierlot de stijl van Pommery. Zo blijft het huis een familieverhaal, maar niet meer dat van de familie Pommery zelf.
Een familiebedrijf met beursdruk
Paul-François Vranken bezit Maison Pommery & Associés niet volledig zelf. Via Compagnie Vranken controleert hij samen met zijn familie wel de groep, maar er zijn ook andere aandeelhouders. Eind 2024 hadden particuliere en institutionele beleggers samen 28,394% van het kapitaal in handen. De aandelen zijn genoteerd aan Euronext Parijs en Euronext Brussel.
Dat maakt het verhaal extra interessant. Volgens het Franse zakenblad Challenges wordt het vermogen van Paul-François Vranken en zijn familie geschat op €310 miljoen. Daarvan zit €72 miljoen in beursgenoteerde participaties en €240 miljoen in niet-beursgenoteerde participaties. Challenges schrijft ook dat de familie nog ongeveer 70% van de beursgenoteerde champagne- en port groep controleert.
Pommery voelt dus nog steeds als een familiebedrijf, maar wel met beursdruk. De familie Vranken bepaalt de koers, terwijl externe beleggers meekijken naar de cijfers. En juist daar zit de spanning: op papier is er veel vermogen, met merken, aandelen, voorraden en wijngaarden. Maar tegelijk kampt de groep met een zware schuldenlast. Rijkdom op papier betekent dus niet automatisch financiële rust.
Wat ligt er op de balans?
Volgens de jaarcijfers 2025 had Maison Pommery & Associés eind 2025:
- totale assets: €1,401 miljard
- voorraden en werk in uitvoering: €671,2 miljoen
- eigen vermogen: €430,2 miljoen
- netto financiële schuld: €754,4 miljoen
- cash: €10,4 miljoen
- omzet 2025: €293,2 miljoen
Die voorraad van €671,2 miljoen klinkt enorm, maar bij champagne moet je dat niet één-op-één vergelijken met een gewone handelsvoorraad. Champagne heeft tijd nodig. Flessen liggen vaak jaren in de kelders voordat ze verkocht worden. Als een huis jaarlijks 1 miljoen flessen verkoopt en er gemiddeld 3 jaar voorraad ligt, dan liggen er al snel 3 miljoen flessen te rijpen. Dat hoort bij het model.
De voorraad zelf is dus niet het grootste probleem. Sterker nog: die voorraad is ook de toekomstige omzet. Daar zit waarde in. De spanning zit vooral in de combinatie met de rest van de balans. Tegenover €671,2 miljoen voorraad staat een netto financiële schuld van €754,4 miljoen en slechts €10,4 miljoen cash. Dan wordt voorraad ineens meer dan champagne in wording. Het wordt ook een mogelijke bron van liquiditeit.
En daar wringt het. Een champagnehuis wil zijn flessen rustig laten rijpen en verkopen op het juiste moment, tegen de juiste prijs. Maar als de schuld drukt en er cash nodig is, kan die luxe kleiner worden. Dan ontstaat er druk om sneller te verkopen, scherper te onderhandelen of minder strategische partijen van de hand te doen.
Een publieke dump van Pommery lijkt mij nog steeds niet logisch. Daarvoor is het merk te belangrijk. Maar stille voorraad deals, betere condities en meer ruimte bij bepaalde cuvées? Dat wordt door deze balans wel aannemelijker. Niet omdat de voorraad op zichzelf te hoog is, maar omdat de financiële ademruimte beperkt is.
Geen champagne in de uitverkoop
Bij Muselet verwachten we helaas niet dat we Pommery ineens scherp kunnen inkopen. Daarvoor is het merk te belangrijk en de zichtbare prijs te gevoelig. Een champagnehuis als Pommery zal zijn kern cuvées niet zomaar in de markt dumpen. Als er al beweging komt, gebeurt dat waarschijnlijk achter de schermen: via betere condities, stille deals of minder strategische partijen. Interessant om te volgen dus, maar we rekenen niet op pallets Pommery voor bodemprijzen.
